| ma t/m wo 09.00-18.00 / do en vr 09.00-21.00 / za 09.00-17.30 / koopzondag 10.00-17.00 |
Vrijwilligerswerk Spanje
Vrijwilligerswerk Spanje
Helaas hebben niet alle dieren het zo goed als in Nederland. In sommige zuidelijke landen neemt men het niet zo nauw met dierenwelzijn. De zwerfdierenproblematiek is groot en deze dieren planten zich gestaag voort, terwijl de asiels overvol zitten. Naast de officiële asiels zijn er ook diverse prive-asiels (eigenlijk gewoon mensen die heel veel dieren in hun huis hebben genomen) van mensen die zich wel het lot van deze dieren aantrekken. Echter, er is maar weinig subsidie hiervoor beschikbaar vanuit de overheid. In de officiële asiels worden dieren geeuthanaseerd als deze vol zitten, maar in de prive-asiels is dit gelukkig taboe.
Omdat we het lot van zwerfdieren aantrekken is een project georganiseerd samen met gemotiveerde Nederlanders woonachtig in Spanje (Tortosa, 2h ten zuiden van Barcelona) om de locale asiels aldaar een handje te helpen.
Vanuit Ranzijn Dier&Arts zijn 2 medewerkers Joyce (assistent van Ranzijn Dier&Arts) en Marielle (dierenarts Ranzijn Dier&Arts en Diergeneeskundig Centrum Almere) naar Spanje vertrokken voor een weekje opereren in een Spaans asiel.
Verslag castratie-project Spanje, november 2010
Zondagavond 31 okober 2010
We zijn we aangekomen op Barcelona airport, waar we opgepikt worden door Meike, degene die dit project wederom heeft georganiseerd. In juni zijn ook al 2 dierenartsen (Marcel en Marjolein) geweest om te opereren in een asiel bij Camarles. Dit keer is gekozen voor het asiel Arca nabij Tortosa, onder leiding van asielbeheerster Carmen. Onlangs is er bij dit asiel een heel nieuw gebouw bijgebouwd met subsidie van de gemeente. Een stevig betonnen complex, hondenhokken van ca 5x5m binnen met een ruime uitloop naar buiten, waar 4-5 honden per hok voldoende ruimte hebben. Om beurten worden een aantal hokken open gezet naar de buitenplaats, waar ze even lekker kunnen uitrazen. Voor Spaanse begrippen hebben ze het in dit asiel goed voor elkaar, enige domper is dat de gemeente nog steeds water en electra niet heeft aangesloten, terwijl dit al wel lang geleden is toegezegd. Spaanse laksheid waar de bewoners daar aan gewend zijn, maar voor ons is dit echt onbegrijpelijk. Water wordt met 10l flessen gehaald door een hele auto vol te laden, naar een gemeentepunt verder op te rijden en alle flessen een voor een te vullen. Dit is voor het drinken als ook voor het schoonmaken, elke dag dus een hele klus. In dit asiel verblijven 300 honden. Wat ons opviel was dat de honden die wij ontmoet hebben allen zo vriendelijk naar mensen zijn, en dat terwijl de meesten op straat zwierven, dus zoveel menselijk contact niet gehad hebben. Er zitten veel kruisingen met jachthonden, herders en podengo’s.
Het gebied Camarles ligt in een soort delta met eindeloze rijstvelden. Dit trekt veel muggen maar ook zandvliegen aan. Met name de zandvliegen zijn erg gevaarlijk voor de honden, zij brengen de Leishmania parasiet over. Deze parasiet geeft overal in de huid ontstekingen en dringt in een later stadium door in de nieren, milt en beenmerg waar het algehele ziekteklachten geeft (o.a. nierfalen, bloedarmoede) en uiteindelijk overlijdt de hond hieraan. In het asiel hebben ze dan ook erg veel last van de leishmania parasiet, veel honden kampen met kapotte oorpunten en orgaanproblemen.
1 november
Onze eerste werkdag; we worden opgepikt door Meike vanuit het appartementje in ‘l Ampolla (klein kustplaatsje) wat ons ter beschikking is gesteld. Eenmaal in het asiel hebben we ons na een korte rondleiding geïnstalleerd met al onze operatiespullen, meegenomen uit Nederland. Onze geïmproviseerde operatiekamer was netjes maar helaas niet zo steriel als in de praktijk, ook ons operatiesetje zal tussendoor met alcohol weer steriel gemaakt worden bij gebrek aan een autoclaaf. Gelukkig is er wel een generator geregeld voor de stroomvoorziening voor het licht en de tondeuse. Die eerste dag hebben we 1 reu en 3 teven gedaan. Het was gelijk een pittige start; de eerste teef was drachtig, dus moest de hele baarmoeder eruit. De 2e was totaal niet onder de indruk van onze narcosemiddelen en moest 3x overgedoseerd worden om tot slapen te krijgen (wat mis je dan je gasnarcose..). De 3e was loops wat de operatie flink bloederig en complex maakte. Gelukkig konden we tussen de middag lekker bijkomen in het zonnetje (25graden!) met de overheerlijke lunch die de vrijwilligers voor ons bereid hadden. Aan het einde van de dag waren we aardig gesloopt van het werk en alle indrukken en zijn na het eten lekker vroeg naar bed gegaan.
2 november
Vandaag zijn we opgepikt door een van de vrijwilligers die Meike geregeld heeft in haar kennissenkring. Veel buitenlanders die naar Spanje geëmigreerd zijn bekommeren zich erg om de zwerf- en asieldieren en stonden te popelen om ons te komen helpen en de dieren na de operatie te verzorgen. Vandaag hebben we wederom 4 honden gedaan, waarvan 3 teven. ’s Avonds had Meike een bijeenkomst van alle vrijwilligers van deze week georganiseerd om ons alvast onder genot van tapas en een drankje te ontmoeten. Dit vond plaats in een prachtig gelegen landhuis tussen de olijfbomen. De excentrieke eigenaren hadden een kunsttentoonstelling in eigen tuin, met als continu terugkerend thema het mannelijk geslachtsdeel tot onze hilariteit, erg bijzonder maar zeker niet geschikt voor alle leeftijden… Het was een hele gezellige avond, heel leuk om te zien dat het werk zo gewaardeerd wordt door de mensen daar.
3 november
Na een moeizame start vandaag (van de wijntjes van de vorige avond vermoedelijk) toch weer 3 teven en 2 reuen gedaan. We zijn intussen lekker op elkaar ingespeeld en hebben een strakkere planning; de volgende hond wordt vast gewogen en geprikt als de ander wordt dicht gehecht. Ook de honden van de vorige dagen hebben we nagelopen en daar gaat het gelukkig allen goed mee. ’s Avonds zijn we uit eten geweest in ‘l Ampolla, ’s zomers een bruisend vakantie oord, nu behoorlijk leeg. We hebben het drukste restaurant van de boulevard uitgekozen maar ook daar waren meer tafels leeg dan vol.. En het tijdstip van aanvang is ook flink omschakelen voor ons; de Spanjaarden eten tussen 20-23h, terwijl onze maagjes om 18h wel beginnen te knorren.
4 november
Vandaag liep gesmeerd, op een kleine complicatie na dan.. 1 stomp van de eierstok bleek na afbinden nog wat na te bloeden, maar na veel droogdeppen en zoeken in de buik was het probleem gelokaliseerd en hersteld. De hond maakt het helemaal goed. Uiteindelijk toch weer 5 honden gedaan. ’s Avonds zijn we bij Meike thuis uitgenodigd om een hapje te eten, erg gezellig en lekker gebarbecued. Meike heeft zelf ook een hele beestenbende aan opgevangen zwerfhondjes, een gezellige drukte.
5 november
Alweer de laatste werkdag, wat gaat de tijd weer snel. Vandaag 4 honden gedaan, allebei toch iets vermoeid van de intensieve week, dat het werktempo wat lager doet liggen.
Aan het einde van de dag de hondjes nog geknuffeld en de asielmedewerkers vaarwel gezegd. We kijken voldaan terug op een hele nuttige en voor ons ook leerzame week.
6 november
Terug met de trein naar Barcelona, maar ons vliegtuig vertrekt pas ’s avonds, wat ons de gelegenheid biedt nog even lekker over de Rambla te slenteren en een rondje om de beroemde Sagrada Familia.
